Kiedyś myślałam, że szczęście zaczyna się wtedy, kiedy schudnę.
Nie wtedy, kiedy się zakocham, nie kiedy spełnię marzenie, nie kiedy zostanę mamą.
Tylko wtedy, kiedy liczba na wadze w końcu mnie zadowoli.
Znałam każdą dietę. Zamieniałam kolacje na jogurt naturalny, liczyłam kalorie z aptekarską precyzją i potrafiłam w środku nocy analizować, co powinnam zjeść mniej.
Nie dlatego, że chciałam dbać o zdrowie. Tylko dlatego, że nie akceptowałam siebie.
Żyłam w przekonaniu, że moje ciało to projekt do poprawy
Za dużo brzucha.
Za mało mięśni.
Za szerokie uda.
Za mało silnej woli.
Zaczynałam każdy poniedziałek z myślą: „od dziś jestem idealna”, a kończyłam z wyrzutami sumienia i cichym przekonaniem, że znowu zawiodłam.
Z zazdrością patrzyłam na kobiety, które potrafiły mówić o sobie dobrze.
Ja — mówiłam do siebie najgorzej.
To ciało, którego wcześniej nie znosiłam, nagle okazało się silne.
Urodziłam dziecko. Przetrwałam poród. Nakarmiłam. Nie przespałam nocy, tygodniami. I spojrzałam na siebie inaczej. Nie jak na zbiór deficytów. Tylko jak na kobietę, która dała komuś życie.
I wtedy zrozumiałam: nie chcę, żeby moje dziecko rosło obok mamy, która wciąż się ocenia, krytykuje i umniejsza. Przestałam się karać. Zaczęłam siebie słuchać. Nie wydarzyło się to z dnia na dzień.
To był proces.
Wciąż miałam chwile, kiedy chciałam zacząć kolejną dietę. Wciąż czytałam komentarze w internecie, że „taka to nie powinna nikogo motywować”. Wciąż słyszałam:
„Przecież po trójce dzieci już nie da się wrócić do formy.”
„To nie dla Ciebie, daj sobie spokój.”
„Znowu próbujesz? Ile razy można?”
Ale tym razem nie szłam na wojnę z ciałem. Szłam z nim za rękę. Nie schudłam, bo przestałam jeść. Schudłam, bo przestałam się nienawidzić.
Zamiast napinać się na idealny plan — zaczęłam wprowadzać małe, codzienne zmiany. Zamiast bać się jedzenia — zaczęłam rozumieć jego rolę w życiu. Zamiast porównywać się do innych — zaczęłam w końcu patrzeć na siebie z łagodnością.
I wiesz co? To było uwalniające.
Pokazuję, że można ćwiczyć, jeść i dbać o siebie bez presji, bez obsesji, bez nienawiści.
Wierzę, że zmiana zaczyna się nie na talerzu, tylko w głowie. I że każda kobieta zasługuje na to, by lubić siebie — nie kiedyś, nie po schudnięciu, tylko teraz.
Jeśli Ty też jesteś zmęczona tym, że cały czas nie jesteś wystarczająco „jakaś” — jesteś w dobrym miejscu.
Nie obiecuję Ci magicznych metamorfoz. Ale mogę Ci obiecać, że jeśli dasz sobie szansę — nauczysz się żyć w zgodzie z ciałem. A nie przeciwko niemu.
I to zmienia wszystko. Ja jestem tego żywym dowodem.
– Agnieszka Kaczor
Nowy rok bardzo często kojarzy się z nowym początkiem ✨Pojawia się motywacja, nadzieja i wiara, że tym razem wszystko się uda. Wśród postanowień noworocznych od
To nie zaczęło się od ciąży. Ani od pracy w fitnessie. Zanim nauczyłam się akceptować swoje ciało, minęło naprawdę sporo czasu. Właściwie… wszystko zaczęło się
To nie zaczęło się od ciąży. Ani od pracy w fitnessie. Zanim nauczyłam się akceptować swoje ciało, minęło naprawdę sporo czasu. Właściwie… wszystko zaczęło się
Chcesz być na bieżąco z nowościami na moim profilu, nowych produktach i wydarzeniach?
Z każdą wiadomością otrzymywać masę MOCY, SIŁY i ENERGII do zamiany nawyków i sylwetki?
W moim newsletterze znajdziesz motywację, aby każdego dnia dbać o siebie i swoje zdrowie!
